بغض که سرمارا از بین نمی برد٬ها؟

لرز دارم ٬ از در بیرون می رم ٬ صدایش از پشت سرم می آید. می داند دلخورم از دستش ... می داند خیلی دوستش دارم.اما نمی داند که من چرا دلخورم.بگذار نداند ...

می پرسه: کجا می ری؟دیر شده دیگر رفته ام.

با عجله سر می خورم توی ماشین .سرما به تمام وجودم سرایت کرده دندان هایم روی هم بند نمی شوند.

کنارش می شینم.شیشه را پایین کشیده و ننشسته دارد برایم حرف می زند و پوست تخمه هایش را بیرون می ریزد .

نمی گذارم ادامه بده: من سردمه ٬ شیشه رو بالا بکش.

تی شرت خودش ٬ بلوز یعقه اسکی من و ژاکت و نوک دماغم که یخ زده از سرما چشمم که اشک زده از غصه ... شیشه را بالا می کشد و بعد دوباره بازش می کند که باقی پوست هارو بیرون بریزه .سرم رو تکیه می دم به پشتی صندلی. نه می شنوم چی می گه نه می فهمم که یادش رفته دوباره شیشه را بالا بکشه ... فقط می فهمم مقصد هر جا که هست خانه نیست ...